%PM, %02 %517 %2017 %14:%Ιουν

Σόλων. Ο δικαιότερος νομοθέτης όλων των εποχών

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

 

 

Ο Σόλωνας γεννήθηκε το 639 π.Χ στην Αθήνα δηλαδή, 160 περίπου χρόνια πριν γεννηθούν οι άλλοι μεγάλοι πολιτικοί της Αθήνας όπως ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης, ο Κίμωνας ο Περικλής κ.α.

  

Ήταν ο πρώτος μεγάλος και δικαιότερος νομοθέτης που τροποποίησε με σύνεση  την νομοθεσία αλλά και τις συνήθειες των Αθηναίων πολιτών, υπερασπιζόμενος τα φτωχά κοινωνικά στρώματα. Είναι ο νομοθέτης που πραγματικά προσπάθησε να συμβιβάσει όλες τις κοινωνικές τάξεις και που πολύ θα θέλαμε να ζει σήμερα για να μας βοηθήσει με την σοφία του.

  

Ο πατέρας του λεγόταν Εξηκεστίδης, ήταν αριστοκρατικής καταγωγής και ήταν απόγονος του Βασιλιά Κόρδου, ανήκε όμως στη μεσαία οικονομική τάξη και δεν διέθετε καμία μεγάλη χρηματική περιουσία. Η μητέρα του ήταν ξαδέρφη του Τυράννου Πεισίστρατου.

  

Ο πατέρας του δεν ήταν καλός στην οικονομική διαχείριση της περιουσίας του και λέγεται πως τα είχε ξοδέψει σχεδόν όλα σε φιλανθρωπίες και δωρεές ώστε ο Σόλωνας από την νεαρή του ηλικία δούλεψε σκληρά για να εξασφαλίσει την διατροφή και τη διαβίωσή του.

 

 

Για να καταφέρει να επιβιώσει στράφηκε στο εμπόριο, όχι όπως είπαμε για να πλουτίσει σε χρυσάφι αλλά για να ταξιδέψει και να αποκτήσει πείρα επεκτείνοντας τον γνωστικό του  πλούτο, καθώς αυτός ήταν που είπε και την περίφημη φράση που χρησιμοποιείτε έως σήμερα εδώ και 2.650 χρόνια!!! « Γηράσκειν Αεί Πολλά Διδασκόμενος» !!!

 

Τοποθετούσε τον εαυτό του στους φτωχούς και στους ανθρώπους που είναι υποχρεωμένοι να δουλέψουν για να ζήσουν και ξόδευε τα χρήματά του τόσο για την μόρφωσή του, όσο και για την καλοπέρασή του γιατί όπως έλεγε, επειδή το εμπόριο είναι επικίνδυνη δουλειά πρέπει να γλεντάς και τη ζωή σου και να καλοπερνάς. Ταυτοχρόνως τον απασχολούσε και η ποίηση, αλλά δεν την χρησιμοποιούσε εξ αρχής για κάποιο ανώτερο σκοπό αλλά για να παίζει και να διασκεδάζει τον εαυτό του.

 

Ο Σόλωνας ήταν άνθρωπος που ήξερε να παίρνει δύσκολες αποφάσεις και παρά την απαγόρευση που υπήρχε έπεισε, με την βοήθεια της ελεγειακής ποίησης  τους Αθηναίους να εκστρατεύσουν στην Σαλαμίνα εναντίον των Μεγαρέων που την διεκδικούσαν. Αυτοί αφού πείσθηκαν τον όρισαν στρατηγό και τους οδήγησε στη νίκη. Οι πράξεις του αυτές τον έκαναν διάσημο και ιδιαίτερα συμπαθή σε όλους του πολίτες.

 

 

Έπειτα λόγω των αναταραχών που προκάλεσε το γνωστό  Κυλώνειο Άγος, οι πολίτες είχαν χωριστεί σε δύο εχθρικές μεταξύ τους παρατάξεις και ο Σόλων που είχε κερδίσει μεγάλη υπόληψη κατάφερε να μπει στη μέση και να πείσει τους Αλκμεωνίδες να δικαστούν δικαίως από 300 άριστους δικαστές ώστε να λήξη η διαμάχη, ώστε να ζήσουν ειρηνικά και να σταματήσουν οι εμφύλιες εχθροπραξίες για το καλό της πόλης.

 

 Μετά τη δίκη όπου τιμωρήθηκαν με εξορία οι συμμετέχοντες στη σφαγή των επαναστατών μέσα στα ιερά, επικράτησε φόβος και μεγάλη δεισιδαιμονία μεταξύ των πολιτών, ήτοι ότι υπάρχουν φαντάσματα στην πόλη και οι ιερείς κήρυτταν πως υπάρχει ανάγκη καθαρμού της πόλης. Γι’ αυτό, κάλεσαν τον Σοφό Κρητικό Ιερέα Επιμενίδη ο οποίος τους βοήθησε να εξαγνιστεί η πόλη και έπειτα συνεργάσθηκε με τον Σόλωνα για την σύνταξη της νομοθεσίας.

  

Έπειτα όμως από όλες αυτές τις ενέργειες και τις προσπάθεις ώστε να κοπάσουν οι ταραχές και να συμφιλιωθεί η πόλη οι Αθηναίοι ξανάρχισαν τις παλιές διαμάχες για τον έλεγχο του πολιτεύματος. Σε όσα μέρη χωριζόταν το έδαφος της χώρας σε τόσα κομμάτια διαιρέθηκαν και οι πολίτες.

 

Δηλαδή στους:

1) « Διάκριους» , οι οποίοι ήταν αγρότες και βοσκοί, κύριοι μικρής υποθηκευμένης ιδιοκτησίας και αποτελούσαν τη φτωχότερη τάξη, υποστήριζαν φανατικά τη δημοκρατία, τη διαγραφή των χρεών και την αναδιανομή της γης.


2) Στους «Πεδινούς» οι οποίοι ήταν πλούσιοι κτηματίες και  αριστοκράτες όπου επιθυμούσαν την διατήρηση του υπάρχοντος συστήματος και


3) στους «Πάραλους» που ήταν αυτοί που κατοικούσαν στα παραλιακά μέρη και ασχολούνταν με το εμπόριο και θέλανε ανάμεικτο τύπο πολιτεύματος μην αφήνοντας ούτε τον ένα ούτε τον άλλο να επικρατήσει.

 

 Επειδή τότε η ανισότητα ανάμεσα σε πλούσιους και τους φτωχούς είχε φτάσει στον ανώτερο βαθμό το κράτος δεν πήγαινε καθόλου καλά, πολλοί πουλούσαν τα παιδιά τους και τις γυναίκες τους στους πλούσιους για να ζήσουν και υποθήκευαν μέχρι και τα σώματά τους, δηλαδή, γινόντουσαν δούλοι. Για να αποκατασταθεί αυτή η αδικία μοναδικός τρόπος φαινόταν η εγκαθίδρυση Τυραννικού Πολιτεύματος από έμπιστο άνθρωπο που θα ξαναμοιράσει τη γη.

  

Έτσι διάλεξαν τον Σόλωνα που περιβαλλόταν με μεγάλη εμπιστοσύνη, πλην όμως, αυτός ,αρνήθηκε να γίνει τύραννος και να αποκτήσει την απόλυτη εξουσία, γιατί όπως έλεγε η Τυραννία είναι καλός τόπος αλλά δεν έχει ποτέ καλή έξοδο. Έτσι, το 594 π.Χ μετά τον Φιλόμβροτο τον εξέλεξαν όχι μόνο άρχοντα της πόλεως αλλά συμβιβαστή και νομοθέτη τους.

 

Νομοθέτησε με δίκαιο τρόπο χωρίς να χαρίζεται περισσότερο στους πλούσιους, αλλά ούτε και στους φτωχούς. Για να μην συνταράξει την πόλη και δημιουργηθούν πάλι μεγάλες αναταραχές έκανε ότι μπορούσε να τους πείσει με την λογική και επέβαλλε κυρίως αυτά που θα τα υπόμεναν όλοι. Γι’ αυτό, όταν αργότερα ρωτήθηκε αν επέβαλλε τους καλύτερους νόμους απάντησε: Ναι, επέβαλλα του καλύτερους από αυτούς που θα μπορούσαν να δεχτούν.

 

Πρώτη και μεγαλύτερη πράξη αλλαγής η οποία νομοθετήθηκε γραπτώς και που θα ζηλεύαμε μέχρι και σήμερα ήταν η Σεισάχθεια, δηλαδή η κατάργηση των χρεών. Αμέσως κατάργησε τους νόμους του Δράκοντα επειδή ήταν πολύ αυστηροί και βίαιοι.

 

Επέβαλλε διαθρωτικές αλλαγές στην Αθηναϊκή νομοθεσία κάνοντας το πολίτευμα δημοκρατικότερο και δίνοντας την ευκαιρία στα πτωχά κοινωνικά στρώματα να συμμετέχουν στην εξουσία. Οι αλλαγές, όπως θα λέγαμε σήμερα αφορούσαν, το δημόσιο δίκαιο, το εμπράγματο, το κληρονομικό αλλα και το ποινικό.

  

Η νομοθεσία που επέβαλλε βέβαια αν και δίκαια δεν άρεσε ούτε στους πλούσιους γιατί ακύρωσε τα συμβόλαια και διέγραψε τα χρέη, αλλά ούτε και στους πτωχούς γιατί δεν έκανε νέα διανομή της γης όπως ήλπιζαν και ούτε τους έκανε τελείως ίσους οικονομικά αλλά και πολιτικά όπως η νομοθεσία του Λυκούργου τους Σπαρτιάτες μεταξύ τους.

  


Γρήγορα όμως κατάλαβαν το συμφέρον τους, άφησαν τις γκρίνιες και πρόσφεραν κοινή θυσία την οποία ονόμασαν «Σεισάχθεια» και διόρισαν τον Σόλωνα Μεταρρυθμιστή της Αθήνας και Νομοθέτη.

  


Μετά τη δημοσίευση των νόμων άλλοι παρουσιάζονταν στον Σόλωνα για τον παινέσουν, άλλοι για να τον κατακρίνουν και άλλοι για να το συμβουλεύσουν να προσθέσει κάτι στα γραμμένα ή να αφαιρέσει και επειδή πολλοί ζητούσαν πληροφορίες και αναλύσεις και τον παρακαλούσαν να εξηγήσει και να ξεκαθαρίσει το κάθε τι πως ήταν και ποιο το νόημά του, αυτός θέλοντας να γλυτώσει μια και καλή από τέτοιες σκοτούρες και να απαλλαχθεί από τα παράπονα και τις γκρίνιες των πολιτών και επειδή όπως έλεγε " Όταν πράττεις μεγάλα έργα είναι πολύ δύσκολο να αρέσεις σε όλους " βρήκε πρόφαση πως θα ασχοληθεί με το θαλασσινό εμπόριο και αφού ζήτησε την άδεια των Αθηναίων να λείψει για δέκα χρόνια, έφυγε. Είχε την ελπίδα πως σε αυτό το διάστημα οι Αθηναίοι θα συνήθιζαν τους νόμους του.

 

 Πρώτα πρώτα ταξίδεψε λοιπόν στην Αίγυπτο όπου έμεινε στην Κανωβίδα ακτή στις εκβολές του Νείλου. Για κάμποσο διάστημα έκανε φιλοσοφικές συζητήσεις με τους γύρω από τον Ψένωφι τον Ηλιουπολίτη και τον Σώγχι τον Σαΐτη που ήταν οι λογιότεροι από τους ιερείς. Απ’ αυτούς άκουσε και τον μύθο για την Ατλαντίδα και επιχείρησε να τον αναπτύξει στους Έλληνες με κάποιο ποίημα.

 

 Έπειτα, ταξίδεψε στην Κύπρο όπου τον συμπάθησε υπερβολικά ο Φιλόκυπρος άρχοντας μικρής πόλης που είχε οικιστεί από τον Δημοφώντα τον γιο του Θησέα. Αυτός πείσθηκε από τον Σόλωνα να μεταφέρει την πόλη του σε έναν όμορφο κάμπο όπου έγινε ομορφότερη και μεγαλύτερη τόσο που και οι άλλοι βασιλιάδες ζηλέψανε. Γι’ αυτό θέλοντας να του αποδώσει την οφειλόμενη τιμή στον Σόλωνα την ονόμασε Σόλους.

  

Τέλος πήγε στη Λυδία στον Βασιλιά Κροίσο όπου η συνάντησή τους και ο μεταξύ τους διάλογος περί Πλούτου αναφέρεται στην αρχαία ελληνική γραμματεία ως μία από τις πιο όμορφες και τις πιο διδακτικές ιστορίες παγκοσμίως. 

  


Στο χρονικό διάστημα το οποίο έλλειπε, οι Αθηναίοι, ξεκίνσησαν πάλι τις διαμάχες με αρχηγούς τον Λυκούργο ,τον Αθηναίο στους Πεδινούς, τον Μεγακλή τον γιο του Αλκμέωνα στους Πάραλους και τον Πεισίστρατο στους Διάκριους, το πιο πολυπληθές σώμα και το πιο δυσαρεστημένο με τους πλούσιους.

  

Η πολιτεία του Σόλωνα κρατούσε καλά ακόμα όμως όλοι περίμεναν μια καινούρια κατάσταση και λαχταρούσαν μια αλλαγή στα πράγματα, ελπίζοντας ο καθένας με την μεταβολή, να αποκτήσει όχι όσα και οι άλλοι, ακόμα περισσότερα και να επιβληθεί κυριαρχικά στις αντίθετες παρατάξεις.

 

 Σε αυτή την κατάσταση βρήκε την Αθήνα ο Σόλων όταν γύρισε και είναι αλήθεια πως απολάμβανε το σεβασμό και την εκτίμηση όλου του κόσμου, δεν είχε όμως την όρεξη γέρος πια να αγορεύει στο δήμο και να εργάζεται για τα δημόσια πράγματα.  Βλέποντας όμως σε ιδιαίτερες συναντήσεις τους αρχηγούς των κομμάτων προσπαθούσε να λύσει τις διαφορές τους και να τους μονιάσει. Μάταια όμως.

  

Ο Πεισίστρατος έκανε επανάσταση και με τη βοήθεια του μεγαλύτερου μέρους του πλήθους, επέβαλε το Τυραννικό Πολίτευμα στην Αθήνα. Με το γεγονός αυτό παρόλη την αδράνεια του πλήθους και την ανοχή που έδειχναν στην Τυραννία σε σχέση με τη δημοκρατία μόνος του,  χωρίς ίχνος  φόβου και με περίσσιο θάρρος παρά την μεγάλη του ηλικία, κατέβαινε στην αγορά και αντιπολιτευόταν τον Πεισίστρατο.

 

  Έπειτα, μετά την πρώτη επιβολή της Τυραννίας του Πεισίστρατου ο Σόλωνας πέθανε από φυσικά αίτια το 559 π.Χ.

 

 

 

 

Διαβάστηκε 82 φορές Τελευταία τροποποίηση στις %PM, %02 %548 %2017 %15:%Ιουν