%PM, %08 %621 %2017 %16:%Ιουν

Εφιάλτης ο άγνωστος σε εμάς φτωχός και αδιάφθορος Δημοκράτης Αθηναίος Πολιτικός Διαμορφωτής.

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

 

Η Φράση Είδα στον Ύπνο μου Εφιάλτη βγήκε εξ αιτίας της δράσης του εναντίον των Αεροπαγιτών.


Ποια είναι η σχέση του με τον εφιάλτη τον προδότη;


Ποια ήταν η σχέση του με τον Περικλή και τον Θεμιστοκλή;

 

 

Η ακριβή χρονολογία της γέννησής του είναι δύσκολο να εξακριβωθεί ωστόσο όμως υπολογίζεται πως γεννήθηκε περίπου το 510? π.Χ.

Δεν έχει καμία σχέση με τον Εφιάλτη τον Προδότη της μάχης των Θερμοπυλών. Ο πατέρας του λεγόταν Σοφωνίδης και σε αντίθεση με την συντριπτική πλειοψηφία των μεγάλων πολιτικών της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, ήταν ταπεινής καταγωγής, φτωχός αλλά ταυτόχρονα ο δικαιότερος και ο πιο αδιάφθορος πολίτης της Αθήνας μέχρι τότε.

Δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν πληροφορίες για το ποια ήταν ακριβώς η εκπαίδευσή του, οι παιδαγωγοί του και γενικά, δεν γνωρίζουμε με ποιον τρόπο μεγάλωσε και ανδρώθηκε ώστε να εξελιχθεί σε ηγέτη και σε σπουδαίο πολιτικό διαμορφωτή.

Κατά τη διάρκεια του πολιτικού του βίου, δεν εκμεταλλεύτηκε για ιδίον όφελος τις γνωριμίες που είχε, με τους επιφανέστερους και πλουσιότερους πολιτικούς της εποχής του, ούτε και εκμεταλλεύτηκε την ρητορική του ικανότητα και την μπόρεσή του να πείθει τον λαό χειραγωγώντας τον για τα χρήματα.

Ο Εφιάλτης εκτός από αδέκαστος και καλός ρήτορας ήταν και σπουδαίος πολεμιστής, συμμετείχε ενεργά στον πόλεμο κατά των Περσών, γεγονός που τον έκανε πολύ συμπαθή στον λαό και του προσέδωσε μεγάλη αναγνωρισημότητα.

Όσον αφορά την πολιτική του σταδιοδρομία,  εντάχθηκε από νωρίς στην πολιτική παράταξη των δημοκρατικών και ανέλαβε την αρχηγία της μετά τον εξοστρακισμό του 53χρονου περίπου τότε Θεμιστοκλή το 471 π. Χ, όταν ο Περικλής βρισκόταν σε ηλικία 24 χρονών περίπου.
Αντιπολιτευόταν δηλαδή την ολιγαρχική παράταξη, την περίοδο που είχε αρχηγό τον λαμπρό και σπουδαίο Κίμωνα ο οποίος έκανε την Αθήνα μεγαλύτερη απ’ ότι ήταν πριν και πλουσιότερη.

Αφού λοιπόν ο Εφιάλτης έγινε αρχηγός της Δημοκρατικής Παράταξης στράφηκε εναντίον της Βουλής του Αρείου Πάγου, και ηγήθηκε "της επανάστασης" της αναπτυσσόμενης πλέον τάξης των εμπόρων κατά των ολιγαρχών γαιοκτημόνων που ουσιαστικά ήλεγχε τον Άρειο Πάγο και εκείνη την περίοδο ασκούσε φιλολακωνική πολιτική εξαιτίας της επιρροής που είχε σε αυτούς ο Κίμωνας.

Κίνησε μεγάλους δικαστικούς αγώνες, στην Ηλιαία πλέον, εναντίον των μελών της Βουλής του Αρείου Πάγου με την κατηγορία της κακής διοίκησης. Η τρομοκρατία που επέβαλε σε αυτούς ήταν τόσο μεγάλη και του δημιούργησε τέτοιο φόβο ώστε μόνο στη σκέψη ότι υπάρχει πιθανότητα να έρθει στο σπίτι τους η φρουρά του Εφιάλτη για να τους συλλάβει έχανα τον ύπνο του γιατί έβλεπαν ΕΦΙΑΛΤΕΣ…
Έπειτα, κατά το 462 με 461, αφαίρεσε πολλές αρμοδιότητες από τη Βουλή του Αρείου Πάγου και τις πρόσθεσε στη Βουλή των πεντακοσίων, στην Εκκλησία του δήμου και στα δικαστήρια, κάνοντας έτσι το πολίτευμα δημοκρατικότερο γιατί συμμετείχαν σε αυτό περισσότεροι πολίτες από όλα και τα φτωχά κοινωνικά στρώματα.
Οι εν λόγω αρμοδιότητες αφορούσαν την ασφάλεια του κράτους, την εφαρμογή των νόμων, τη δοκιμασία των αρχόντων, το έγκλημα της προδοσίας, τον έλεγχο των πεπραγμένων τους, την τήρηση της νομιμότητας και γενικά τα πολιτικά εγκλήματα. Ο Άρειος Πάγος διατήρησε την εκδίκαση φόνων εκ προθέσεως, εμπρησμών, δηλητηριάσεων και κοπής ιερών ελαιόδεντρων.
Όπως προείπαμε στην δημοκρατική παράταξη την οποία διοικούσε ο Εφιάλτης ήταν εξέχον μέλος και ο λαμπρός Περικλής ώστε να λέγεται ότι αυτός ο Περικλής ήταν ο ιθύνων νους των μεταρρυθμίσεων πράγμα το οποίο δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε με βεβαιότητα πλην όμως, σίγουρα θα υπήρχε σοβαρός διάλογος για τα θέματα αυτά μεταξύ τους και μεγάλη συνεργασία.

Μετά την προσβλητική άρνηση των Σπαρτιατών να δεχτούν την βοήθεια του Κίμωνα κατά της επανάστασης των Ειλώτων, και την ταπεινωτική επιστροφή του, ο Εφιάλτης άδραξε την ευκαιρία και έπεισε τους αγανακτισμένους και προσβεβλημένους Αθηναίους Πολίτες να τον εξοστρακίσουν το 462 π.Χ με κύριο σκοπό να παραμείνουν οι μεταρρυθμίσεις.

Την ίδια χρονιά όμως, το 462 π.Χ ο Εφιάλτης δολοφονήθηκε άδικα και άδοξα από τον Αριστόδικο τον Ταναγραίο, που ήταν όργανο των πολιτικών του αντιπάλων ή των αεροπαγιτών που λυσσαλέα είχε πολεμήσει και έτσι, δεν πρόλαβε να δει τον ουσιαστικό εκδημοκρατισμό της κοινωνίας της Αθήνας που τόσο είχε συνεισφέρει ώστε να επιτευχθεί ο στόχος αυτός ούτε την λαμπρή ανοικοδόμηση της πόλης του.

Διαβάστηκε 327 φορές Τελευταία τροποποίηση στις %PM, %08 %624 %2017 %16:%Ιουν
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ασπασία, ο μεγάλος έρωτας του Περικλή.